widelec


widelec
pot. żart. A nuż, widelec «powiedzenie oznaczające: a jeśli, może jednak (żart językowy oparty na identycznym brzmieniu słów nuż i nóż: (...) nie wiadomo, a nuż, widelec się uda? Roz bezp 1998.
Grzebać widelcem w talerzu zob. grzebać.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • widelec — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż III, D. wideleclca; lm D. wideleclców {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} sztuciec, najczęściej metalowy, składający się z trzonka zakończonego dwoma, trzema lub czterema długimi, cienkimi …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • widelec — m II, D. wideleclca; lm M. wideleclce, D. wideleclców 1. «narzędzie stołowe, w kształcie widełek, służące do nabierania i podnoszenia do ust kawałków jedzenia» Srebrny widelec. Widelce do ryb. Jeść, posługiwać się widelcem. Nadziać kawałek mięsa… …   Słownik języka polskiego

  • nuż — A nuż, widelec zob. widelec …   Słownik frazeologiczny

  • Magdalena Samozwaniec — née Kossak (Krakow, 26 July 1894 – 20 October 1972, Warsaw) was a Polish writer. The Kossak family is known for many artists including her father Wojciech Kossak, her brother Jerzy and sister Maria. Stories by Magdalena Samozwaniec Na ustach… …   Wikipedia

  • dwuzębny — «mający dwa zęby» Dwuzębny widelec. Dwuzębne widły …   Słownik języka polskiego

  • krzywulec — m II, D. krzywuleclca; lm M. krzywuleclce, D. krzywuleclców pot. «coś krzywego, wykrzywionego, koślawego, np. krzywy pień drzewa, krzywy widelec itp.» …   Słownik języka polskiego

  • podstawka — ż III, CMs. podstawkawce; lm D. podstawkawek 1. «rzecz, na której coś stoi, opiera się; dolna część jakiegoś przedmiotu (zwykle niedużego), niewielka podstawa; regionalnie: spodek» Drewniana, szklana, metalowa podstawka. Podstawka do piór i… …   Słownik języka polskiego

  • sztuciec — m II, D. sztuciecućca; lm M. sztuciecućce, D. sztuciecućców zwykle w lm «przybory używane przy jedzeniu: nóż, widelec, łyżka» Nierdzewne, platerowane, srebrne sztućce. ‹wł.› …   Słownik języka polskiego

  • trójzębny — «mający trzy zęby, zakończony trzema zębami» Trójzębne berło. Trójzębne widły. Trójzębny widelec …   Słownik języka polskiego

  • widelczyk — m III, D. a, N. widelczykkiem; lm M. i «mały widelec» Widelczyki do śledzi, do ciasta …   Słownik języka polskiego